Μια μελέτη του Ινστιτούτου Τεχνολογίας Τροφίμων και Διατροφής της Ισπανίας (ICTAN-CSIC) ερευνά σε μοντέλα εργαστηρίου το μηχανισμό δράσης της υδροξυτυροσόλης και των παραγώγων της που υπάρχουν στο φύλλο της ελιάς και σχετίζονται με την προστασία από την πρωτεϊνική γλυκοζυλίωση και τις μελλοντικές επιπτώσεις της στις διάφορες παθήσεις που συνδέονται με τη γήρανση.

Όπως εξηγεί το Ινστιτούτο, η γλυκοζυλίωση είναι ένα πολύπλοκο δίκτυο χημικών αντιδράσεων που πραγματοποιούνται στο σώμα και περιλαμβάνει την μη αναστρέψιμη μεταβολή ορισμένων πρωτεϊνών και, συνεπώς, της βιολογικής τους λειτουργίας. Η πρόοδος αυτής της αντίδρασης συνδέεται στενά με τα επίπεδα της γλυκόζης που κυκλοφορεί στο αίμα, αλλά και τα επίπεδα των καρβονυλικών ενώσεων που παράγονται κατά τις διάφορες διεργασίες οξείδωσης. Η γλυκοζυλίωση κορυφώνεται με το σχηματισμό των επονομαζόμενων τελικών παραγώγων της, γνωστών και ως AGEs Advanced Glycation End Products).

Το ινστιτούτο τόνισε πως υπάρχουν αρκετά επιστημονικά τεκμήρια που δείχνουν ότι η συσσώρεση των AGEs στο σώμα διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη και την επιδείνωση ορισμένων χρόνιων πολυπαραγοντικών ασθενειών με ευρεία διάδοση όπως Διαβήτης τύπου Β, νευροεκφυλιστικές και καρδιαγγειακές νόσοι που συνοδεύουν τη φυσιολογική διαδικασία της γήρανσης.

Βασικό αντικείμενο της συγκεκριμένης έρευνας είναι η αναζήτηση σε φυτικά εκχυλίσματα ουσιών που να δρουν ενάντια στα AGEs και εξουδετερώνουν τις αρνητικές επιπτώσεις που έχουν εντοπιστεί σε αρκετά συνθετικά προϊόντα.

Το Ινστιτούτο τόνισε πως το φύλλο της ελιάς είναι ιδιαίτερα πλούσιο σε φαινολικές ενώσεις, όπως η ελευρωπαΐνη, βασικό σεκοϊριδοειδές, και τα παράγωγά της όπως η υδροξυτυροσόλη. Η αντιδιαβητική δράση ορισμένων από αυτά τα συστατικά έχει μεν ήδη περιγραφεί, αλλά έχει γενικότερα συνδεθεί μόνο με την υψηλή αντιοξειδωτική ιδιότητα των πολυφαινόλων. Ωστόσο, δεν έχουν διερευνηθεί άλλοι μηχανισμοί δράσης που μπορούν να επιδράσουν στην γλυκοζυλίωση και να καταπραΰνουν ή να προλάβουν τις προαναφερθείσες παθήσεις.

Η ερευνητική ομάδα του Dr. Francisco J. Morales Navas, δημούργησε ένα εκχύλισμα από φύλλο ελιάς εμπλουτισμένο με υδροξυτυροσόλη, το οποίο έδωσε δείγματα μεγαλύτερης αντιγλυκοζυλιωτικής δράσης σε σύγκριση με αντίστοιχα προϊόντα χημικής σύνθεσης. Συγκεκριμένα, πιστοποιήθηκε ότι το εκχύλισμα από το φύλλο της ελιάς έχει ένα ευρύ φάσμα δράσης, δεδομένου ότι είναι ικανό να αμβλύνει τη συνολική διαδικασία της γλυκοζυλίωσης σε όλα της τα στάδια, εμποδίζοντας τον ίδιο το σχηματισμό καρβοξυμεθυλικής κυτταρίνης, της πιο αντιπροσωπευτικής AGE ουσίας.

Σε ένα επόμενο στάδιο της έρευνας, η υδροξυτυροσόλη έχει θεωρηθεί ως η βασική υπεύθυνη ουσία για την ευεργετική δράση του υδατοδιαλυτού εκχυλίσματος του φύλλου ελιάς. Σύμφωνα με το ινστιτούτο, η δράση της επικεντρώνεται στη δέσμευση καρβονυλικών ενώσεων, όπως η γλυοξάλη και η μεθυλογλυοξάλη, οι οποίες ενισχύουν τη γλυκοζυλίωση έως και 20.000 φορές περισσότερο από τη γλυκόζη.

Τέλος, το Ινστιτούτο παρουσίασε πορίσματα που αποδεικνύουν ότι η αποτελεσματικότητα του εκχυλίσματος φύλλου ελιάς δεν έγκειται μόνο στη μείωση των βλαβερών παραγώγων της γλυκοζυλίωσης αλλά και στην απουσία κυτταρικής τοξικότητας στις τιμές του πλάσματος.

[ΠΗΓΗ: mercacei, olivenews.gr]